Protokół z posiedzenia Zarządu Głównego TIP nr 279
Kraków, Q Hotel Plus Kraków, ul. Wygrana 6
Obecni (lista w załączeniu):
Członkowie Zarządu Głównego:
1. dr hab. n. med. Stanisława Bazan-Socha, prof. UJ
2. dr hab. n. med. Maciej Cymerys, prof. UMP
3. prof. dr hab. n. med. Jan Duława (Prezes ZG TIP)
4. dr n. med. Piotr Gajewski
5. dr n. med. Maciej Hamankiewicz
6. dr hab. n. med. Zbigniew Heleniak
7. prof. dr hab. n. med. Jacek Imiela
8. dr n. med. Tomasz Imiela
9. dr hab. n. med. Robert Irzmański, prof. UM
10. dr Lech Kucharski
11. prof. dr hab. n. med. Eugeniusz J. Kucharz
12. prof. dr hab. n. med. Jacek Małyszko
13. dr n. med. Grzegorz Pulkowski
14. prof. dr hab. n. med. Anetta Undas
Goście posiedzenia:
1. prof. dr hab. n. med. Wiesław Bryl
Członek Komisji Rewizyjnej TIP
2. prof. dr hab. n. med. Zbigniew Zdrojewski
Przewodniczący Komisji Rewizyjnej TIP
3. prof. dr hab. n. med. Jacek Różański
Konsultant krajowy w dziedzinie chorób wewnętrznych
4. dr n. med. Anna Kotulska-Kucharz
Członek Komisji ds. Współpracy Międzynarodowej
5. dr n. med. Wiktoria Leśniak
Przedstawicielka TIP w Grupie Roboczej EFIM
6. dr n. med. Beata Wrona-Bąk
Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób wewnętrznych (woj. dolnośląskie)
7. dr n. med. Marek Stopiński
Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób wewnętrznych (woj. mazowieckie)
8. dr n. med. Grzegorz Świder
Przewodniczący Oddziału Rzeszowskiego TIP
Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób wewnętrznych (woj. rzeszowskie)
9. dr n. med. Sławomir Tubek
Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób wewnętrznych (woj. opolskie)
Przewodniczący Oddziału Opolskiego TIP
Program posiedzenia
1. Otwarcie posiedzenia i przyjęcie porządku obrad – prof. Jan Duława
2. Sprawozdanie Prezesa ZG z bieżących spraw członkowskich, finansowych i organizacyjno-legislacyjnych – prof. Jan Duława
3. Raport Redaktor Naczelnej „Polish Archives of Internal Medicine” na 100-lecie czasopisma – prof. Anetta Undas
4. Przedstawienie Stanowiska Grupy Roboczej Towarzystwa Internistów Polskich ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych – dr n. med. Piotr Gajewski
5. Raport ze współpracy międzynarodowej TIP z EFIM i ISIM – dr n. med. Piotr Gajewski
a) Sprawozdanie z udziału w Europejskim Kongresie Chorób Wewnętrznych (ECIM), Ateny, 15–18.03.2023 – prof. Jan Duława
b) Professional Issue and Quality of Care Subcommittee – dr hab. n. med. Zbigniew Heleniak
c) Informacja nt. EFIM Exchange Programme – dr hab. n. med. Zbigniew Heleniak
d) Sprawozdanie z udziału w Zimowej Szkole EFIM – Björkliden, Szwecja, 12–18.02.2023 – dr n med. Piotr Skonieczny, w zastępstwie – dr hab. n. med. Zbigniew Heleniak
e) EFIM Choosing Wisely – dr n. med. Wiktoria Leśniak
f) Critical Appraisal of Guidelines in Internal Medicine Working Group – dr n. med. Wiktoria Leśniak
g) Multimorbidity Working Group prof. Michał Holecki, w zastępstwie – prof. Jan Duława
h) Telemedicine, Innovative Technologies and Digital Health Working Group – dr n. med. Michał Florczak, w zastępstwie – dr hab. n. med. Zbigniew Heleniak
i) ADVICE – Adult Vaccination Campaign in Europe (informacja nt. Letniej Szkoły Wakcynologii EFIM) – dr n. med. Weronika Rymer, w zastępstwie – dr n. med. Wiktoria Leśniak
6. Zmiany w programie specjalizacji z chorób wewnętrznych – prof. prof. Jan Duława i Jacek Różański
7. Ocena sytuacji oddziałów chorób wewnętrznych z perspektywy Konsultanta krajowego ds. chorób wewnętrznych – prof. Jacek Różański
8. Dyskusja i zgłoszenie wniosków
Przebieg posiedzenia
1. Otwarcie posiedzenia i przyjęcie porządku obrad
Prof. Jan Duława, Prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Internistów Polskich (ZG TIP), przywitał wszystkich członków ZG TIP oraz Gości, którzy przybyli na posiedzenie naszego Towarzystwa. Następnie przedstawił program posiedzenia, informując jednocześnie, że pod koniec spotkania (w punkcie 8.) zostanie zgłoszony przez Pana prof. Eugeniusza J. Kucharza wniosek o rozpoczęcie procedury nadania członkostwa honorowego Pani dr Adri Kok z Republiki Południowej Afryki. Program (z informacją uzupełniającą punkt 8.) został przyjęty jednogłośnie.
2. Sprawozdanie Prezesa ZG z bieżących spraw członkowskich, finansowych i organizacyjno-legislacyjnych
Pan Prezes na wstępie swojego wystąpienia wspomniał o problemach „egzystencjalnych” Zarządu Głównego. Otóż Zarząd stracił dotychczasową siedzibę przy ul. Skawińskiej 8 w Krakowie. W wyniku wypowiedzenia najmu pomieszczenia przez Szpital Uniwersytecki biuro zostało przeniesienia miesiąc temu do budynku przy ul. Gazowej 14A (nieopodal poprzedniej siedziby).
Poinformował zebranych, że zmiana adresu w KRS zostanie zgłoszona dopiero w 2026 roku – po Walnym Zgromadzeniu Delegatów Oddziałów TIP, czyli po uchwaleniu przez Zgromadzenie zmian w Statucie TIP. Następnie przeszedł do przedstawienia krótkiego podsumowania wszystkich bieżących spraw, które dotyczyły:
1) członkostwa, tj. liczby:
– członków na dzień 1 kwietnia 2023 rok (3960),
– przyjętych członków w okresie od 1 maja 2022 roku do 1 kwietnia 2023 roku (65),
– członków, którzy płacili składkę w 2022 roku (429);
2) zakupu systemu Membership Management System (MMS)
Pan Prezes poinformował, że szacowany koszt zakupu systemu wynosiłby jednorazowo 20 tys. zł, natomiast roczny abonament w kolejnych latach – 10 tys. zł. Zaproponował także – do rozważenia przez członków Zarządu Głównego – sposób pozyskania środków na zakup MMS, mianowicie pozostawienie pełnych wpływów (100%) na rachunku ZG TIP tytułem składek członkowskich wpłaconych w 2022 roku przez członków poszczególnych Oddziałów Regionalnych TIP. Po czym wymienił korzyści wynikające z nabycia MMS:
– ewidencja w systemie
– oddzielne konto dla każdego członka
– dokumenty w systemie: certyfikaty, zdjęcia, filmy i inne materiały udostępniane wybranej Grupie członków, uczestników szkoleń
– możliwość opłacenia składki przez internet
– przypominanie o składkach
– głosowanie i ankieta w systemie
– ułatwienie pozyskiwania nowych członków
– automatyczne wysyłanie członkom Towarzystwa SMS-ów
– uwolnienie się od „Excelowej” listy członków.
(…) Po krótkiej dyskusji została podjęta jednogłośnie uchwała w sprawie zakupu MMS oraz propozycji sfinansowania tego zakupu (załącznik nr 1 do protokołu – uchwał ZG nr 3/2023 oraz uchwała nr 4/2023);
3) finansów
Pan Prezes przedstawił stan środków pieniężnych – dane na dzień 17.04.2023 i poinformował, jakie wydatki czekają Zarząd Główny w najbliższym czasie;
4) inicjatyw ZG i działań podjętych w ostatnim roku, m.in.:
– zgłoszenia zmian do KRS (po Walnym Zgromadzeniu Delegatów Oddziałów TIP)
– podjęcia 8 uchwał
– udziału w Interdyscyplinarnym Forum Bezpieczeństwa Pacjenta
– delegowaniu przedstawiciela TIP do prac w zespole ekspertów ds. specjalizacji w dziedzinie chorób wewnętrznych
– udziału w pracach Grupy Roboczej TIP ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych
– udziału w EFIM Exchange programme
– współorganizacji konferencji online „Współczesne wyzwania etyki medycznej” oraz „Interny 2023”
– (wstępnego) opracowania stanowiska ZG TIP w sprawie zmian w programie specjalizacji z chorób wewnętrznych
– zorganizowania 279. Posiedzenia ZG (Kraków, 20 kwietnia 2023 r.) (szczegóły wystąpienia Pana Prezesa – w załączniku nr 2 do protokołu).
Po przedstawieniu powyższego sprawozdania Pan Prezes poprosił Panią prof. Anettę Undas o zaprezentowanie raportu redakor naczelnej PAIM.
3. Raport Redaktor Naczelnej „Polish Archives of Internal Medicine” (PAIM) na 100-lecie czasopisma
Pani prof. Anetta Undas przystąpiła do krótkiego podsumowania pracy redakcji, przypominając na wstępie jej skład oraz to, że od dwóch lat redakcja ma oprócz redaktora wykonawczego/Executive Editor, prof. Grzegorza Gajosa, drugiego edytora pomocniczego – asystenta redaktora/Assistant Editor w osobie Pana prof. Tomasza Stompora. Przypomniała także skład Rady Naukowej, której przewodniczy także od dwóch lat – po śmierci prof. Franciszka Kokota – prof. Andrzej Januszewicz. Następnie poinformowała zebranych, że czasopismo uzyskało najwyższy Impact Faktor (IF) w swojej historii, mianowicie 5,218 – za 2021 rok. Co daje mu pozycję lidera wśród polskich czasopism medycznych. Ten duży wzrost był w dużej części związany z COVID-19, a w związku z tym z dużą ilością cytowań artykułów nt. diagnozowania i leczenia tej choroby. Do tego znacznego wzrostu przyczyniły się także dane epidemiologiczne. Dzięki tak wysokiemu IF czasopismo znalazło się na 4. miejscu w rankingu najlepszych polskich czasopism według raportu Clarivate Analytic. Przy okazji Pani Profesor przypomniała, że w ubiegłym roku (2022) czasopismo obchodziło dziesięciolecie przyznania pierwszego IF (za 2011 r.), który został ogłoszony w czerwcu 2012 roku. Wynosił on wówczas 1,367. Podkreśliła z ogromnym zadowoleniem, że wskaźnik ten idzie w górę z roku na rok. Po czym przedstawiła dane odnośnie
do liczby prac zgłoszonych w latach 2012–2022. Dane wskazują, że liczba zgłaszanych prac także rośnie. Rekordowa liczba zgłoszeń została odnotowana w 2021 roku. Następnie zwróciła uwagę na to, że niestety w 2022 roku liczba ta zdecydowanie się zmniejszyła. Odpowiedź jest dość prosta, chodziło o pieniądze. Ze względu na to, że wydawca czasopisma ocenia wysoko koszty wydawania, podjęto decyzję, aby zwiększyć dwukrotnie koszty opłat dla autorów i zgodnie z powszechną zasadą, którą można zauważyć w czasopismach, zawsze wprowadzenie opłat czy ich wzrost zmniejsza zainteresowanie zgłaszaniem prac do publikacji. Na dzień dzisiejszy opłaty w euro są przeliczane na złotówki, i polscy lekarze, którzy stanowią większość autorów, tak właśnie opłacają te koszty. Po czym wyświetliła slajd przedstawiający, jakiego rzędu były to zyski – za 2022 rok. Otóż autorzy, których prace zostały przyjęte do druku, wpłacili ponad 330 tysięcy złotych. Wspomniała także o zaległościach w opłatach (dotyczy autorów, którzy zalegają z opłatą powyżej miesiąca). Zaznaczyła, że są one stosunkowo nieduże w porównaniu z innymi czasopismami oraz że redakcja kontynuuje strategię, iż artykuł zaakceptowany do druku jest publikowany. Zespół redakcyjny nie czeka na opłacenie. Teksty zostają wydrukowane, ale autorzy są później w cudzysłowie „ukarani” za brak opłat w terminie. Taka sytuacja zdarza się w praktyce bardzo rzadko. Pojedyncza – jedna lub dwie – i to głównie z Chin. Polacy wywiązują się w 100% z tego obowiązku. W następnej kolejności wyświetliła slajd wykazujący liczbę prac opublikowanych w 2022 roku: Editorial/From the Editor (25), Original (63), Review (20), Clinical image (55), Research letter (28), Letter to the Editor (10), Other (5) – łącznie 206 artykułów. Te wytłuszczone (widoczne w raporcie – załącznik nr 3 do protokołu), to artykuły, które są uwzględniane przy wyliczaniu dwuletniego IF, dlatego redakcja stara się je utrzymywać na podobnym poziomie, tak aby ta suma z dwóch ostatnich lat sięgała około 180 pozycji, gdyż w bibliometrii (tj. w obliczaniu wysokości IF) jest to niezwykle ważne. Podczas dalszej prezentacji przytoczyła odsetek przyjętych prac w minionym roku, który wynosił 27%, natomiast odsetek odrzuconych po recenzji – 18%, a odsetek odrzuconych bez recenzji stanowił 55%, czyli redakcja odrzuca dość dużo prac. Ponadto przedstawiła, jak kształtował się proces redakcyjny w minionym roku (na tle ostatnich dwóch lat 2020–2021). Redakcja stara się przede wszystkim, aby autor otrzymywał jak najszybciej wstępną informację, czy artykuł pasuje do preferencji czasopisma, często bowiem są nadsyłane np. prace chirurgiczne lub o charakterze basic science (typowe eksperymenty na zwierzętach), które nie odpowiadają profilowi naszego miesięcznika. Pierwsze recenzje były po 22–23 dniach, czyli podobne jak w latach ubiegłych. Nastąpiło natomiast znaczne przyśpieszenie, jeśli chodzi o publikację artykułów online first, co jest bardzo ważne z punktu widzenia cytowania danego artykułu. Podsumowała, że obecnie nadsyłane prace (chociaż jest ich znacznie mniej) są generalnie lepsze, bardziej przemyślane. Natomiast redaktorzy starają się pozyskiwać kolejnych recenzentów, również z zagranicy, odpowiednich do profilu czasopisma, których decyzje o przyjęciu prac (lub o ich odrzuceniu) będą niepodważalne, podparte gruntowną wiedzą. Jeżeli chodzi o środki, to najwięcej zgłoszonych prac było z Krakowa oraz z Warszawy i Katowic. Pani Profesor przedstawiła także trzy prace najczęściej cytowane według Web of Science za miniony rok – 2022. Dwie pierwsze prace (cytowane po 7 razy) odnosiły się do tematyki pandemii COVID-19. Trzecia natomiast dotyczyła kardiologii – cytowana 6 razy. Prace te wejdą dopiero do kolejnego IF. Po czym wspomniała o nowej szacie graficznej czasopisma, którą w ubiegłym roku redakcja postanowiła zmienić, uatrakcyjnić. Pojawiło się więcej obrazów, zdjęć. Regularnie zmieniany jest też obrazek na głównej stronie, mianowicie wybierana i zamieszczana jest jakaś ilustracja, która najczęściej pochodzi z Clinical Images. Redakcja ma nadzieję, że taka propozycja graficzna przyciągnie czytelników, a tym samym potencjalnych autorów zgłaszanych prac. Generalnie propozycja ta spotkała się z dobrym odbiorem. Podjęto także próbę wprowadzenia video abstractów, czyli czegoś, co znane jest z najlepszych czasopism, gdzie autorzy przedstawiają króciutko najważniejsze wnioski ze swojej pracy – kluczowe doniesienia, badania. Forma video ma w zamierzeniu zwiększać zasięg badania oraz pomagać badaczom w promowaniu ich pracy. Nagrania docelowo miały być dostępne na stronie czasopisma oraz umieszczane w mediach społecznościowych. Niestety nie do końca się to udało, ponieważ pojawiły się problemy natury technicznej, które spowodowały, że dotychczas redakcja może się pochwalić tylko dwoma takimi nagraniami. Większość osób nie jest w stanie dobrze nagrać technicznie tego swojego przesłania, dlatego na razie trzeba się będzie z tą inicjatywą wstrzymać, bo chyba lepiej nic nie publikować niż publikować coś, co jest bardzo słabej jakości. Następnie Pani Redaktor oddała głos dr. hab. med. Zbigniewowi Heleniakowi, Sekretarzowi ZG TIP, aby przedstawił sprawozdanie z działalności Social Media Editor, która miała miejsce w minionym roku. Pan Profesor na wstępie podziękował Pani prof. Anetcie Undas za udzielenie głosu oraz za zaproszenie do współpracy, która notabene trwa od 2018 roku. Na początku był Facebook, potem Twitter. W 2022 roku na Facebooku opublikowano: 98 postów, liczba polubień wynosiła 2952, a zasięg (polubienie postu, zdjęcia, tekstu, wyświetlenie na ekranie odbiorcy, przekazanie postu) – 62 553. Co do liczby obserwujących, to kształtowała się ona następująco:
31.10.2018 rok – 173
25.05.2019 rok – 476
12.04.2023 rok – 2169
Czyli sukcesywnie wzrasta liczba obserwujących. Podobnie kształtują się te dane na Twitterze. Natomiast najchętniej są oglądane i przekazywane dalej artykuły clinical images, a nie artykuły oryginalne. Przy tej okazji Pan Profesor zaprosił uczestników posiedzenia, zwłaszcza tych, którzy mają kontakt dydaktyczny ze studentami działającymi w ramach kół naukowych, by zachęcali ich do zgłaszania prac klinicznych, bo takie również są przyjmowane i publikowane. Najbardziej ulubionymi artykułami na Facebooku, czyli najchętniej oglądanymi, były artykuły o tematyce kardiologicznej, czy też o zespole antyfosolipidowym. Natomiast na Twitterze najbardziej ulubioną publikacją był artykuł dotyczący rocznicy śmierci Pana Profesora Andrzeja Szczeklika. Po tym krótkim podsumowaniu nt. działalności Social Media Editor głos ponownie zabrała Pani prof. Undas, która zakomunikowała, że PAIM otrzymało dofinansowane Ministra Edukacji i Nauki. Podkreśliła przy okazji, że „tłuste” lata za czasów ministra Gowina skończyły się bezpowrotnie. Wówczas czasopismo otrzymało dużo większą dotację, tak np. w 2019 roku dofinansowanie to wynosiło 570 tys. złotych. Natomiast za kadencji obecnego ministra, Pana Przemysława Czarnka, maksymalną kwotę, którą można było uzyskać było 120 tys. złotych – na dwa lata, czyli ogromna przepaść w porównaniu z ubiegłymi latami. Dodała, że tylko 8 czasopism (w tym kilka z KUL) otrzymało takie dofinansowanie, aczkolwiek – zdaniem Pani Profesor – żadne z nich nie jest lepsze od PAIM. Nasze czasopismo otrzymało 100 tys. złotych i mimo przesłanego odwołania nie otrzymało maksymalnych środków. Następnie poinformowała zebranych, jak wygląda estymacja impact factor (IF) za ubiegły rok. Według obliczeń będzie nieco mniejszy niż za rok 2021, mianowicie o 10%. Aczkolwiek ten ostateczny wynik, który jest ogłaszany pod koniec czerwca każdego roku, zwykle okazuje się odrobinę większy niż szacowany. Stwierdziła, że to jest i tak bardzo duży sukces. Były obawy, że czasopismo nie przekroczy 4,0, lecz dzięki pomocy życzliwych ludzi nauki na całym świecie zgromadziliśmy w ostatnich
miesiącach całkiem dużo cytowań, co dało w rezultacie liczbę przekraczającą 4, tj. 4,667. Po czym przypomniała, że od wielu lat TIP przyznaje nagrodę za najlepsze prace oryginalne. W tym roku Komisja ds. Nagród wystąpiła do wydawcy Medycyny Praktycznej, jako fundatora tych nagród, o zwiększenie ich wysokości. Dyrekcja Wydawnictwa wyraziła zgodę i wynoszą one począwszy od tego roku 10 tys. zł (I Nagroda – dotychczas 8 tys. zł), 8 tys. zł (II Nagroda – dotychczas 6 tys. zł) i 6 tys. zł (III Nagroda – dotychczas 4 tys. zł). Podczas tegorocznych obrad Komisja nagrodziła trzy doniesienia (tytuły na jednym ze slajdów prezentacji). Dwie pierwsze prace, które otrzymały odpowiednio I i II Nagrodę, to prace kardiologiczne, natomiast III Nagrodę otrzymała praca o tematyce reumatologicznej połączonej z angiologią. Nagrody zostaną wręczone jutro, 21 kwietnia 2023 roku, podczas konferencji „Postępy w chorobach wewnętrznych – Interna 2023”. Jutro także zostanie wręczona Nagroda imienia Profesora Franciszka Kokota za wybitny dorobek naukowy w dziedzinie chorób wewnętrznych. Wysokość nagrody to 30 tys. zł. Laureatem drugiej już edycji tego konkursu został Pan Profesor Jacek Musiał z II Katedry Chorób Wewnętrznych UJ CM, Prezes ZG TIP w latach 2008–2012. Fundatorem Nagrody jest Naukowa Fundacja Polpharma. Przewodniczącą Rady Naukowej Fundacji jest Pani Profesor Janina Stępińska, która również brała udział w obradach naszej Komisji. Na koniec swojego wystąpienia Pani prof. Undas wspomniała, że w tym roku (2023) mija dokładnie 100 lat od ukazania się pierwszego numeru „Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej” i tak się złożyło, że na tę wyjątkową okoliczność czasopismo osiągnęło najwyższy IF w swojej historii, co można odczytać jako duże osiągnięcie – wysoki IF na 100-lecie czasopisma. Z prawdziwą przyjemnością poinformowała także zebranych,
że w dniu jutrzejszym (podczas konferencji Interna 2023) odbędzie się ok. godz. 14:00 premiera krótkiego filmu, trwającego niecałe 8 minut, nt. historii powstania miesięcznika i jego różnorakich działań współczesnych. W filmie wypowiadają się – obok Pani Profesor – także prof. prof. Eugeniusz J. Kucharz, Jan Duława oraz Andrzej Januszewicz. Projekt ten sfinansowała Medycyna Praktyczna, wydawca PAIM, której Pani Profesor – przy okazji swojej prezentacji – gorąco podziękowała. W filmie ukazują się napisy w wersji angielskiej, dzięki czemu materiał będzie można rozpropagować w mediach społecznościowych. Informacja o stuleciu ukazała się również w „Gazecie Lekarskiej” w dwóch wersjach, elektronicznej i drukowanej, ponadto w „Gazecie Krakowskiej”, w „Rzeczpospolitej” oraz w „Gazecie Wyborczej”. Również Uniwersytet Jagielloński zamieścił ją na swojej stronie internetowej. Podsumowując swoje wystąpienie, Pani Profesor podziękowała wszystkim, którzy wspierali i w dalszym ciągu wspierają „Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej”. To dzięki wielu wybitnym polskim naukowcom, klinicystom, internistom, czasopismo nasze przetrwało – jako organ Towarzystwa Internistów Polskich. Niestety coraz mniej Towarzystw Naukowych utrzymuje tego typu przedsięwzięcia. Czasopisma wymierają. Ostały się tylko te najlepsze, głównie amerykańskie, dzięki wsparciu Towarzystw i ich finansowaniu. To, że nasze czasopismo przetrwało 100 lat, stanowi ogromny sukces – podkreśliła Pani Profesor – i jest dowodem na to, że INTERNA żyje, mimo trudności, z którymi się obecnie boryka. Wyraziła także nadzieję, że przetrwa następne dziesiątki lat. Następnie zaprosiła wszystkich na premierę filmu o PAIM, jest to bowiem wielkie święto i powinniśmy się cieszyć, że doczekaliśmy się tego wyjątkowego wydarzenia. Po czym podziękowała za uwagę. Prezes podziękował Pani Redaktor i pogratulował sukcesów, zwłaszcza wysokiego wskaźnika IF. Podkreślając, że nie przestaje podziwiać dokonań Pani Profesor oraz całego zespołu redakcyjnego miesięcznika.
4. Przedstawienie Stanowiska Grupy Roboczej Towarzystwa Internistów Polskich ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych
Następnie przekazał głos Panu dr. n. med. Piotrowi Gajewskiemu, Wiceprezesowi ZG TIP, który na wstępie swojego wystąpienia zaznaczył, że nie będzie przedstawiał całego stanowiska, ponieważ liczy sobie ono aż 20 stron druku, a poza tym jego pełny tekst został dołączony do materiałów dzisiejszego posiedzenia (można się też z nim zapoznać na stronie internetowej TIP https://tip.org.pl/artykul.html?aid=334867). Po czym nadmienił, że prace nad stanowiskiem trwały ponad dwa lata. Wyraził wielkie zadowolenie, że to właśnie Towarzystwo Internistów Polskich wystąpiło z tą inicjatywą oraz że udało się je opracować dzięki zaangażowaniu licznego grona zaproszonych ekspertów. Grupa, przyjmując nazwę Grupa Robocza TIP ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych, przygotowała pierwszą część stanowiska, która dotyczy chorych umierających, niebędących w stanie podejmować świadomych decyzji co do leczenia w sytuacji daremności medycznej stosowanej terapii. Wiceprezes podkreślił, że stworzenie stanowiska to jedno, a działania, które spowodują zmianę postępowania naszych kolegów na oddziałach szpitalnych, to drugie. Uznano, że w celu ogólnego przyjęcia stanowiska dobrze będzie się zwrócić do różnych gremiów Towarzystw Lekarskich o jego poparcie. Grupa to uczyniła i skutek okazał się całkiem niezły.
Oto lista towarzystw, które poparły i przyjęły stanowisko, jak również stowarzyszeń i to zarówno pielęgniarek, jak i lekarzy:
Naczelna Izba Lekarska
Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych
Polskie Towarzystwo Alergologiczne
Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii
Polskie Towarzystwo Badania Bólu
Polskie Towarzystwo Chorób Płuc
Polskie Towarzystwo Diabetologiczne
Polskie Towarzystwo do Badań nad Rakiem Piersi
Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne
Polskie Towarzystwo Gastroenterologii
Polskie Towarzystwo Gerontologiczne
Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego
Polskie Towarzystwo Nefrologiczne
Polskie Towarzystwo Neurologiczne
Polskie Towarzystwo Onkologii Klinicznej
Polskie Towarzystwo Opieki Paliatywnej
Polskie Towarzystwo Pielęgniarek Anestezjologicznych i Intensywnej Opieki
Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie
Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Opieki Paliatywnej
Polskie Towarzystwo Reumatologiczne
Polskie Towarzystwa Transplantacyjne
Towarzystwo Internistów Polskich
Stanowisko poparły Naczelna Izba Lekarska, Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych oraz cały szereg innych Towarzystw. Niestety brakuje poparcia Towarzystwa Kardiologicznego, które uznało, że skoro to nie oni je przygotowali, to raczej nie będą się pod tym podpisywać, chociaż dr Gajewski zapewnił, że na którymś etapie uda się również i to Towarzystwo do tego projektu zaprosić. Dodał, że pracami całego zespołu kierował Pan prof. Wojciech Szczeklik, ponieważ ma dwie specjalizacje istotne w tym przypadku. Jest bowiem internistą i anestezjologiem. Grupa, opracowując dokument, opierała się natomiast na stanowisku przyjętym przed laty przez Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii, przygotowanym pod kierunkiem prof. Andrzeja Küblera. Następnie poinformował zebranych, że szerzej o tym stanowisku będzie mówił prof. Szczeklik w swoim wykładzie w dniu 21 kwietnia 2023 roku podczas konferencji „Interna 2023” (w ostatniej sesji). Stanowisko będzie także opublikowane i dostępne darmowo w internecie na stronach TIP i Polskiego Towarzystwa Opieki Duchowej w Medycynie. Grupa będzie zachęcać wszystkie towarzystwa, które poparły stanowisko, aby również zamieściły je na swoich stronach internetowych. Wiceprezes wyraził nadzieję, że Naczelna i Okręgowa Izba Lekarska także się do tego przyłączą. Ponadto trzon stanowiska (w przygotowanej już wersji angielskiej), bez części prawnej, zostanie złożony w naszym miesięczniku „Polish Archive of Internal Medicine”. Na tej
informacji dr Gajewski zakończył wystąpienie dotyczące stanowiska Grupy Roboczej TIP ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych. Po czym przeszedł do kolejnego punktu spotkania.
5. Raport ze współpracy międzynarodowej TIP z EFIM i ISIM
Przystępując do sprawozdania ze współpracy międzynarodowej Towarzystwa Internistów Polskich z Europejską Federacją (EFIM) i z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Medycyny Wewnętrznej (ISIM), Pan dr Gajewski wspominał, że w swoich poprzednich wystąpieniach, na poprzednich posiedzeniach, za każdym razem opowiadał o tym, jak TIP zacieśnia współpracę zarówno z EFIM, jak i z ISIM. Przedstawił krótki komentarz, że tak naprawdę dla naszego Towarzystwa istotna jest współpraca z EFIM, bo tutaj są podejmowane aktywności, także dotyczące pozycji interny w Europie czy w krajach Unii Europejskiej. W tym przypadku nasz głos może mieć znaczenie, jeśli chodzi o pewne regulacje dotyczące interny w Europie. Jeśli chodzi o ISIM, to jest to towarzystwo niemające takiego wpływu. Zrzesza co prawda poza towarzystwami europejskimi również towarzystwa z innych kontynentów, ale od lat tym towarzystwem zarządzają Szwajcarzy.
Wiceprezes poinformował Zarząd i Gości posiedzenia, że będziemy mieli okazję gościć w tym roku w Krakowie – już w maju – byłą Panią Prezydent tego Towarzystwa, dr Adri Kok z Republiki Południowej Afryki (RPA). Dzisiaj zostanie poddana pod głosowanie uchwała, w której Zarząd zwróci się do Delegatów Walnego Zgromadzenia 2022 o nadanie Pani Doktor tytułu członka honorowego naszego Towarzystwa. Natomiast z oficjalnym wnioskiem o nadanie tego tytułu wystąpi w dalszej części posiedzenia Pan prof. Eugeniusz J. Kucharz, który przedstawi Jej kandydaturę – dorobek naukowy i osiągnięcia na polu interny. Dodał tylko, że jest to osoba bardzo zaangażowana we współpracę z Towarzystwem Internistów Polskich. To dzięki Jej staraniom na 8th McMaster International Review Course in Internal Medicine (MIRCIM), który odbędzie się w dniach 11–13 maja 2023 roku przyjeżdża Grupa pięciu młodych lekarzy z RPA, którzy zakwalifikowali się także do konkursu na najlepszy opis przypadku (BCRC). Pani dr Adri Kok od lat wspiera tę inicjatywę. Ponadto przy okazji kursu będziemy mieli również okazję poznać aktualnego Prezesa ISIM, prof. Johna Kolbego, pulmonologa z Nowej Zelandii, który wygłosi wykład otwierający MIRCIM. Podkreślił, że kurs ten jest takim naszym narzędziem uprawiania polityki międzynarodowej, bo dzięki temu wydarzeniu ściągamy do Polski Prezesów Towarzystw Lekarskich z całego świata i tutaj na miejscu możemy z nimi rozmawiać o różnych projektach. W tym miejscu wspomniał o przygotowywanym grancie do Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego wspierającym młodych lekarzy z Czech, Słowacji i Polski, jak również lekarzy z Węgier (z którymi toczą się jeszcze rozmowy), aby dzięki tym środkom sfinansować ich udział w konkursie na najlepszy opis przypadku. A konkurs odbywa w pierwszym dniu MIRCIM i ma już swoją renomę w świecie. Uczestniczą w nim lekarze z całego świata. Wśród uczestników są lekarze z Korei Południowej, RPA, Argentyny, tak naprawdę ze wszystkich kontynentów. Uczestniczą nawet osoby z Pakistanu i Indii. Projekt zatem okazał się bardzo ciekawą inicjatywą – zaznaczył dr Gajewski – a Towarzystwo Internistów Polskich odgrywa rolę tzw. zwornika aktywności międzynarodowej. Niestety najmniej zgłoszeń jest z Polski, mimo że Towarzystwo Internistów Polskich podjęło decyzję o ufundowaniu w tym roku 10 potencjalnym uczestnikom udział w tym konkursie. Po czym zwrócił się z apelem do członków ZG TIP o skuteczniejszą promocję zarówno konkursu, jak i samego kursu MIRCIM, gdyż 10 osób z Polski (co rok), dzięki decyzji ZG TIP, ma szansę wziąć udział w BCRC, a konkurs ma cenne nagrody, także i finansowe. Poza tym – podkreślił – że warto się też pokazać w międzynarodowym gronie, nawiązać kontakty, a więc ZG musi coś rzeczywiście poprawić. W tym momencie podziękował za możliwość przedstawienia swojego sprawozdannia i poprosił Pana Prezesa, prof. Duławę, żeby krótko opowiedział o swoim udziale w ostatnim Europejskim Kongresie Chorób Wewnętrznych.
a) Sprawozdanie z udziału w Europejskim Kongresie Chorób Wewnętrznych (ECIM), Ateny, 15–18.03.2023
Pan Prezes podziękował dr. Gajewskiemu za krótkie przedstawienie Stanowiska Grupy Roboczej TIP ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych oraz za zdanie ogólnego raportu ze współpracy z EFIM i ISIM. Następnie przeszedł do zaprezentowania informacji odnośnie do udziału w Europejskim Kongresie Chorób Wewnętrznych (ECIM), w Atenach
w dniach 15–18 marca 2023 roku. Kongres zatem trwał cztery dni – od środy do soboty.
W pierwszym dniu (w środę) odbyło się Walne Zgromadzenie, na którym wybrano nowego Prezesa elekta, którym został George N. Dalekos z Grecji. Pan Profesor uczestniczył w Walnym Zgromadzeniu oraz w kilku sesjach Kongresu. Dodał, że udział we wszystkich był absolutnie niemożliwy, bowiem w każdym dniu zaplanowano po 7 równoległych sesji. Te, w których uczestniczył, były bardzo ciekawe. Starał się wybierać sesje bardziej interdyscyplinarne, takie jak np. interna-geriatria, interna-mikrobiologia, interna-choroby zakaźne. „COVID miał tam duże wzięcie”, przy czym przede wszystkim chciał się z Zarządem i Gośćmi posiedzenia podzielić tym, że na EFIM General Assembly padały często polskie nazwiska: Pani dr Wiktorii Leśniak, Pana dr hab. med. Zbigniewa Heleniaka, Pana prof. Michała Holeckiego, Pana dr. Piotra Gajewskiego. Po czym podziękował serdecznie wszystkim tym osobom za tę niebywałą aktywność na forum europejskiej interny oraz zdecydowanie podkreślił, że TIP powinno się jeszcze bardziej otwierać na tę współpracę, ponieważ dzięki takim kontaktom i działaniom możemy się jako Towarzystwo rozwinąć. Następnie dodał, że za chwilę Zarząd będzie miał okazje wysłuchać sprawozdań przedstawicieli TIP ze swoich działań w Grupach Roboczych EFIM.
Jako pierwszego o zabranie głosu dr Gajewski poprosił Pana dr. hab. n. med. Zbigniewa Heleniaka i przedstawienie 3 sprawozdań:
b) Professional Issue and Quality of Care Subcommittee
Pan dr hab. n. med. Z. Heleniak podziękował za wprowadzenie i możliwość przedstawienia swojej aktywności w jednej z Grup Roboczych EFIM, która ostatnio zmieniła nazwę na Improving Quality of Care and Patient Safety in Healthcare. Rozpoczął prezentację od informacji o ubiegłorocznym Kongresie EFIM, który się odbył w czerwcu w Maladze. Zaprezentował zebranym przede wszystkim:
– program jednej z sesji, składającej się z dwóch części, którą koordynował lider ww. Grupy, Luís Campos (z Portugalii). W pierwszej części Pan Docent miał przyjemność wygłosić wykład: „Tools to improve quality of care and patient safety”
– oraz tytuł oryginalnej publikacji, której jest jednym z współautorów „Physicians’ responsibility toward environmental degradation and climate change. A position paper of the European Federation of Internal Medicine”. Publikacja ukazała się w „European Journal of Internal Medicine” w 2022 roku (pełna treść prezentacji – załącznik nr 4 do protokołu).
Następnie podzielił się najświeższą wiadomością (sprzed 20 minut), iż w tym roku najprawdopodobniej nastąpi zmiana lidera Grupy, po czym przeszedł do następnej prezentacji:
c) Informacja nt. EFIM Exchange Programme
W tym punkcie dr hab. n. med. Z. Heleniak nakreślił:
– kryteria programu
– i regulamin programu, który jest bardzo istotny.
Wyjaśnił, że zgodnie z regulaminem krajowe Towarzystwo może wysłać na wymianę trzech uczestników. Jeżeli się zakwalifikują, to otrzymują 1000 euro na pokrycie szkolenia. Natomiast w przypadku większej liczby zainteresowanych/zgłoszeń, nawet jeśli się zakwalifikują, to Towarzystwa muszą dokonać opłaty z własnych środków. Przedstawił listę ośrodków, które przyjmują rezydentów w ramach wymiany EFIM. Na przełomie 2022/2023 trzy ośrodki/kliniki z Polski zgłosiły swój akces – z Wrocławia, Białegostoku i Łodzi. W tym miejscu Pan Docent podziękował kierownikom tych klinik za chęć udziału i pozytywny odzew. Ośrodki te otrzymały bowiem pełną akceptację Europejskiej Federacji. Tak więc istniejemy nie tylko jako uczestnicy, rezydenci/młodzi interniści, ale również jako ośrodki szkolące. Uczyniliśmy zatem kolejny krok do współpracy z EFIM. Następnie podał, w jaki sposób aplikować. Postępowanie jest następujące: zanim potencjalny uczestnik krajowego Towarzystwa (członka Federacji) zgłosi chęć udziału w konkursie wymiany, powinien otrzymać rekomendację tego Towarzystwa. W przypadku TIP zgłoszeń było sześć, z czego trzy osoby otrzymały stosowną rekomendację naszych władz, dwie dokonały zgłoszenia z pominięciem obowiązującej procedury, jedna natomiast aplikowała na dodatkowe postępowanie, za które Towarzystwo musiałoby zapłacić ze swoich środków. Osoba ta otrzymała informację, że jednak za późno się zgłosiła na drugi (dodatkowy) etap. Niemniej wczoraj Pan Docent otrzymał informację od tej osoby, że ponownie będzie aplikowała w 2024 roku. Co do tych trzech rezydentów, którzy dostali nasz support letter, Pan Docent wysłał zapytanie, jak wygląda sytuacji ich wymiany. Jeden z rezydentów odpowiedział, że został zakwalifikowany. Otrzymał możliwość szkolenia w Portugalii, w jednym z ośrodków, który sobie wybrał z listy. Według sprawozdawcy odnieśliśmy kolejny sukces, gdyż jedna osoba z naszego kraju na dziesięć z całej Europy została nagrodzona w ramach EFIM Exchange Programme – to bardzo cieszy! Ponadto podkreślił, że zainteresowanie rezydentów wymianą jest bardzo duże (załącznik nr 5 do protokołu – informacja na slajdach).
Po podsumowaniu kwestii wymiany rezydentów dr Gajewski ponownie oddał głos Panu Docentowi, aby ten powiedział kilka zdań nt. uczestnictwa dr. n. med. Piotra Skoniecznego w Zimowej Szkole EFIM. Pan Doktor otrzymał bowiem dofinansowanie TIP na pokrycie kosztów udziału w Szkole.
d) Sprawozdanie z udziału w Zimowej Szkole EFIM, Björkliden, Szwecja, 12–18.02.2023
Pan Docent zreferował krótkie sprawozdanie, przygotowane na dzisiejsze posiedzenie Zarządu przez uczestnika Szkoły, dr. Skoniecznego (załącznik nr 6 do protokołu), który z przyczyn losowych nie mógł przyjechać na nasze spotkanie. Prezentacja zawierała interesujące zdjęcia z pobytu, począwszy od Portu Lotniczego po hotel i miejsca, w których się odbywało szkolenie. W kursie wzięło udział 50 młodych lekarzy (do 35. roku życia) z 20 krajów Europy, specjalizujących się w chorobach wewnętrznych. Program obejmował 14 seminariów, 6 warsztatów, prezentację opisów przypadków i dyskusje. Pan dr Skonieczny zaznaczył także, które sesje najbardziej go interesowały, mianowicie te dotyczące błędów medycznych oraz medycyny wieku podeszłego. Możliwość udziału w Szkole, ta wymiana doświadczeń – zdaniem dr. Skoniecznego – jest bezcenna tak z naukowego punktu widzenia, jak i dzięki doświadczeniu osobistych wrażeń. Pan Docent serdecznie podziękował – w imieniu Doktora – Towarzystwu Internistów Polskich, jego Zarządowi, za wsparcie finansowe, możliwość wyjazdu na to niezwykłe szkolenie. Przypomniał na koniec, że dr Skonieczny otrzymał dofinansowanie TIP za zgłoszenie do konkursu BCRC 2022 najlepszego opisu przypadku z Polski.
Po wystąpieniu głos zabrał Pan dr Gajewski, który stwierdził, że kwestię udziału w Szkołach EFIM powinniśmy wykorzystać w promocji projektu, jakim jest konkurs BCRC, bo niezależnie od nagród, gdy o palmę pierwszeństwa walczą przedstawiciele Towarzystw z całego świata, nasze Towarzystwo funduje dodatkową nagrodę – pokrycie kosztów uczestnictwa w Szkole czy to zimowej, czy letniej – za najlepszy polski opis przypadku. Dodał następnie, że z zaprezentowanej relacji wynika, iż jest to całkiem atrakcyjna nagroda. W tym momencie zwrócił się do uczestników posiedzenia, że warto zachęcać młodszych kolegów z ich klinik i oddziałów do przygotowywania i zgłaszania opisów, bo nawet jeśli nie uda się im wygrać całego konkursu, to zawsze dostaną jakiś bonus od TIP.
Po czym poprosił Panią dr n. med. Wiktorię Leśniak o przedstawienie swojego działania w ramach projektu Choosing Wisely, a potem w ramach grupy, którą tak naprawdę kieruje, czyli Critical Appraisal of Guidelines in Internal Medicine Working Group.
e) EFIM Choosing Wisely
Pani dr Wiktoria Leśniak na wstępnie poinformowała, że ma przyjemność uczestniczyć w dwóch Grupach EFIM-u, tak jak nadmienił dr Gajewski. Jeśli chodzi o Grupę Choosing Wisely, to celem działania tej grupy jest propagowanie idei „Chosing Wisely” i „Less is more” w medycynie. Jej członkami są reprezentanci poszczególnych Towarzystw Internistycznych, które są członkami organizacji EFIM. Ta Grupa ewoluuje. Była ona jedną z pierwszych Grup Roboczych, która powstała w ramach EFIM-u i na początku była bardzo aktywna. Teraz chyba przyszedł czas zmęczenia i jednak pewnego marazmu. Zmienił się też przewodniczący tej grupy, co również wpłynęło na tę stagnację, a nawet spowolnienie w pewnym sensie działań w Grupie. Niemniej powstała publikacja „General health check-ups: To check or not to check? A question of choosing wisely”, która jest firmowana dwoma nazwiskami, przy czym także wszyscy pracujący w tej Grupie ją współtworzyli. Publikacja dotyczy ogólnego badania, czy go podejmować w ramach przyjmowania pacjentów. Jednak zdaniem Pani Doktor Grupa się wypaliła, jeśli chodzi o pomysły i nastąpi prawdopodobnie naturalny proces jej rozpadu. Natomiast Grupa, którą omówiła w następnym wystąpieniu:
f) Critical Appraisal of Guidelines in Internal Medicine Working Group jest Grupą bardzo aktywną. Powstała w 2019 roku, a zainicjował ją były Prezydent EFIM-u, Pan prof. Dror Dicker, natomiast od 2021 roku przewodniczącą tej Grupy jest Pani Doktor. Składa się ona z kilkunastu stałych członków z Towarzystw krajowych, będących członkami Federacji. Dopraszane są także do współpracy inne osoby z różnych Towarzystw, np. przy okazji adaptacji poszczególnych dokumentów, ponieważ celem grupy jest krytyczna analiza dostępnych wytycznych praktyki klinicznej, adaptacja na potrzeby internistów oraz zebranie tych wytycznych.
Często istnieje mnóstwo dokumentów ze sprzecznymi zaleceniami, tak że przeciętny lekarz może mieć trudność z dotarciem do wszystkich. Stąd pomysł na współpracę z osobami spoza stałego składu Grupy. Następnie wspomniała o nowych adaptacjach wytycznych: 1) postępowanie w ostrej niewydolności serca na oddziale internistycznym oraz 2) leczenie hiperglikemii na oddziale internistycznym. Na koniec podkreśliła, że bardzo istotnym elementem jest upowszechnianie tej wiedzy (pełna prezentacja – załącznik nr 7 do protokołu).
Prezentację nt. działań kolejnej Grupy EFIM:
g) Multimorbidity Working Group przedstawił – w imieniu prof. Michała Holeckiego – Prezes ZG. Pan prof. Holecki jest członkiem ww. Grupy, a także współorganizatorem Jesiennego Seminarium 2022 (FFIM Autumn Webinar) nt. „Anticoagulatnion in elderly frail patients” oraz szefem Jesiennego Seminarium 2023 „Diabetes management and multimorbidity”. Po czym przeszedł do slajdu przedstawiającego artkuł zawierający niezwykle cenne doniesienia nt. kompetencji specjalistów medycyny wewnętrznej w leczeniu chorych z wielochorobowością, w którym prof. Holecki partycypuje. Artykuł ten ukazał się w „European Journal of Internal Medicine” 109 (2023) – EJIM. Kolejny artykuł jest w przygotowywaniu, dotyczy ogólnoeuropejskiego projektu badawczego w ramach EFIM MWG: „Impact of acute hospitalization on lony-term pharmacotherapy in multimorbid patients – retrospective multicenter study”. Prof. Holecki jest jego współautorem. Następnie Prezes poinformował, że Profesor był również organizatorem oraz koordynatorem jednej z sesji, która będzie miała miejsce podczas Kongresu EFIM w Atenach w marcu 2023 roku (prezentacja – złącznik nr 8 do protokołu).
W tym momencie dr Gajewski podziękował Prezesowi za omówienie pracy Grupy, w której aktywnie działa nasz Prezes elekt, po czym poprosił dr hab.med. Heleniaka, aby w imieniu dr. Michała Florczaka opowiedział o jego pracy w: h) Telemedicine, Innovative Technologies and Digital Healtch Working Group Sprawozdawca przedstawił skład Grupy i jej cele, tj. przede wszystkim: 1) szerzenie wiedzy wśród lekarzy internistów nt. telemedycyny, e-zdrowia, sztucznej inteligencji oraz nowych technologii w medycynie, 2) stworzenie rekomendacji na podstawie EBM. Poinformował, że członkowie Grupy spotykają się co 2–3 miesiące. Dr Florczak uczestniczył z ramienia Grupy w Kongresie EFIM w Maladze w czerwcu 2022 roku, podczas którego wygłosił wykład nt. „Telemedicine and telehealth services to improve the quality of care”. Pan Doktor wziął także udział w ECIM w Atenach w marcu 2023 roku, podczas którego poprowadził sesję nt. e-zdrowie i telemedycyna w krajach rozwijających się. Jest również współautorem publikacji: „Telemedicine in internal medicine: A statement by the European Federation of Internal Medicine”, która ukazała się
w EJIM w marcu 2023 roku. W przygotowaniu jest kolejna publikacja: „Position paper on telemedicine, innovative technologies and digital health”. Ukaże się prawdopodobnie także w tym roku (prezentacja dr. n. med. Michała Florczaka w załączniku nr 9 do protokołu). Kolejną prezentację dotyczącą działań naszych przedstawicieli w Grupach Roboczych EFIM przedstawiła Pani dr Wiktoria Leśniak w imieniu dr n. med. Weroniki Rymer, która reprezentuje TIP w Grupie zajmującej się szczepieniami:
i) Adult Vaccination Campaign in Europe Pani dr Leśniak rozpoczęła tę prezentację od poinformowania zebranych, jaki jest główny cel działań tej Grupy, mianowicie: udokumentowanie sytuacji realizacji szczepień u osób dorosłych i podniesienie świadomości znaczenia tych szczepień. Dużą część ubiegłego roku Grupa poświęciła na przygotowanie Letniej Szkoły Wakcynologii EFIM. Ustalono nawet datę, miejsce oraz liczbę uczestników na 50 osób. Jednak odstąpiono od organizacji tej Szkoły z dwóch powodów – trzęsienia ziemi w Turcji oraz wyborów organizowanych tam w maju. Przewodniczący Grupy, jak i jego zastępczyni, są to profesorowie z Turcji, którzy musieliby się zaangażować w organizację Szkoły i współudział w niej, co absolutnie nie było możliwe z powodu ww. zdarzeń. Pojawił się więc inny pomysł, który został zrealizowany, polegający na tym, aby zgłosić do programu Erasmus+ taki projekt, który będzie obejmował rozwój, walidację szkoleń dotyczących szczepień dla internistów w Europie i szkoleń w językach narodowych. Aplikacja została zgłoszona. Pomysł narodził się w ostatniej chwili, więc było bardzo nerwowo, ale się
udało. Celem projektu jest identyfikacja potrzeb w różnych krajach europejskich w zakresie szczepień wśród osób dorosłych oraz przygotowanie programu edukacyjnego dla internistów. Tym samym zasięg tego projektu będzie dużo większy (pod warunkiem że otrzyma dofinansowanie) niż tej jednej Szkoły, gdzie uczestniczyłoby tylko 50 uczestników. Koordynatorem projektu jest firma Hemosoft (firma IT) z Turcji, która zajmuje się rozwiązaniami informatycznymi dla zdrowia i prowadzi też multidyscyplinarne badania badawczo-rozwojowe. I co ważne, ma duże doświadczenie w składaniu wniosków o finansowanie przez Unię Europejską, jak i następnie w realizacji tych wniosków. W dalszej części prezentacji Pani dr Leśniak przeszła do partnerów przedsięwzięcia. Partnerami – w odróżnieniu od Hemosoft – są przede wszystkim Towarzystwa Naukowe, czyli organizacje non profit. Wśród nich jest również TIP. Oprócz Towarzystw do grona partnerów dołączyły również dwa Uniwersytety. Nadmieniła, że dr Rymer wybrała kilka informacji dotyczących samego projektu, m.in. jaka jest i na czym polega odpowiedzialność naszego Towarzystwa w projekcie, jeżeli dostaniemy finansowanie. Otóż nasze Towarzystwo jest odpowiedzialne za określenie potrzeb dotyczących szczepień u osób dorosłych w Polsce oraz nadzór nad polską wersją materiałów dydaktycznych, a następnie przeprowadzenie szkoleń dla polskich internistów. Dodatkowo zostaliśmy koordynatorem tej części projektu, która dotyczy weryfikacji i opracowania materiałów szkoleniowych zgodnie z informacjami zwrotnymi z wdrożenia pilotażowego. Termin realizacji tego zadania upłynie w drugiej połowie 2026 roku.
Jeżeli projekt dostanie finansowanie, to my jako 5. partner otrzymamy 43 540 euro. Przy czym to są na razie szacunkowe koszty. To oczywiście będzie zależało później od udziału poszczególnych partnerów. Budżet łączny wynosi 400 tys. euro. Procedury składania takiego wniosku są bardzo skomplikowane, niemniej wpisujemy się jako potencjalny partner w tematykę programu Erasmus+, więc jest duża szansa na realizację projektu. Dr Leśniak przedstawiła także nazwiska dwóch koleżanek, które obok Pani dr Weroniki Rymer zostały zgłoszone do tego projektu, są to Pani dr Agnieszka Wroczyńska oraz Pani dr Ewa Więsik-Szewczyk. Zwróciła jednocześnie uwagę na to, że to nie zamyka drzwi dla innych, gdyż dużo więcej osób będzie potrzebnych do realizacji tego projektu. Te dwie koleżanki są internistkami, mają też dodatkowe specjalizacje (z immunologii, reumatologii, medycyny tropikalnej i reumatologii), zajmują się wakcynologią i to jeszcze w takich szczególnych populacjach pacjentów. Na koniec wystąpienia Pani Doktor miała jeszcze techniczną uwagę, ponieważ gdy jako TIP zgłaszaliśmy po raz pierwszy aplikację, przydzielono nam dwa numery. Te dwa numery będzie można w przyszłości wykorzystywać, jeślibyśmy chcieli aplikować przy okazji innych projektów (pełny tekst prezentacji w załączniku nr 10 do protokołu) .
Wiceprezes podziękował Pani Doktor za prezentację i krótko podsumował ten punkt programu. Powiedział, że edukacyjnie i naukowo idzie nam całkiem nieźle. Jeśli jednak nie uporamy się z naszymi rzeczywistymi problemami i nie uda się nam obronić Interny u nas w kraju, to te wszystkie osiągnięcia na płaszczyźnie europejskiej Interny tak naprawdę stracą znaczenie. Po czym oddał głos Prezesowi, który raz jeszcze podziękował za interesujące wystąpienia nt. współpracy międzynarodowej TIP z EFIM i ISIM. Następnie przeszedł do kolejnego punktu spotkania i poprosił Pana prof. Jacka Różańskiego, konsultanta krajowego w dziedzinie chorób wewnętrznych, o zabranie głosu i przedstawienie kwestii zmian programu specjalizacji z chorób wewnętrznych.
6. Zmiany w programie specjalizacji z chorób wewnętrznych
Prof. Różański powiedział, że główne wątpliwości, jakie wzbudza nowy projekt specjalizacji – w ogóle wszystkie projekty – dotyczą modułu podstawowego z chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej oraz pediatrii, czyli wszystkich dziedzin podstawowych. Wszystkie te moduły zostały skrócone z trzech do dwóch lat. Wyjaśnił, co znaczy skrócone. Mianowicie z chorób wewnętrznych zostały usunięte wszystkie staże specjalistyczne, które powtarzało się w module specjalistycznym, czyli de facto czas szkolenia w oddziale wewnętrznym się nie zmienił. To po pierwsze, rzecz, którą należy zrozumieć. Po drugie, najwięcej wątpliwości budzi 6 miesięcy stażu w tak zwanym szpitalu pierwszego lub drugiego stopnia zaopatrzenia podstawowego. Ten zapis ma dwa lata i pochodzi nie z działań komisji, tylko z nowej ustawy o zawodzie lekarza i był opublikowany dwa lata temu. Ta ustawa nie była konsultowana ani z krajowym konsultantem w chorobach wewnętrznych i innych dziedzinach, ani z Towarzystwem Internistów Polskich. Była za to konsultowana z Naczelną Radą Lekarską, która ten zapis zaakceptowała, a teraz zgłasza, że jej to nie odpowiada. Czy ten zapis jest dobry, czy zły? Ma on tyle samo przeciwników, co zwolenników. Pan Prezes TIP jest przeciwny. Niestety nic z tym nie zrobimy – powiedział prof. Różański, ponieważ do zmiany tego zapisu potrzebna jest zmiana ustawy, więc pozostaje tylko jedno – zobaczyć, jak to w praktyce wyjdzie. Na pewno będzie to uciążliwe dla młodych kolegów. Ale nas interesuje nie tylko trudność w osiągnięciu pewnego celu, ale także co nam to da. Czy merytorycznie zmiana ta wzmocni naszych kolegów, czy odwrotnie? Zdaniem konsultanta krajowego, jeśli chodzi o merytorykę specjalizacji, to zyskają. Dodał, że jest jeszcze jedna rzecz, która nie wywołuje dyskusji, a jego zdaniem nie wywołuje dyskusji dlatego, że znowu ktoś tego nie doczytał. To jest nowa akredytacja. Wszystkie akredytacje jednostek specjalizujących się we wszystkich dziedzinach miały ważność do końca kwietnia 2022 roku. Zostały przedłużone bezterminowo, ale przedłużone bezterminowo dla specjalizacji wszystkich, które zostały otwarte w 2022 roku. Dla specjalizacji z naboru wiosennego tego roku obowiązuje nowa akredytacja, o którą jednostki, które chcą szkolić młodych kolegów, muszą dopiero wystąpić. Jeśli chodzi o akredytację do szkolenia w chorobach wewnętrznych, której zasady są dostępne na stronie CMKP, ważny jest załącznik pierwszy, a także w tym załączniku punkt, który został wprowadzony przez zespół Pana Profesora, czyli punkt 10. dotyczący tylko oddziałów wewnętrznych i specjalizacji z chorób wewnętrznych. Punkt ten dokładnie, zdaniem Profesora, miał podobne intencje jak zapis „ministerialny” i Naczelnej Izby Lekarskiej – sześciu miesięcy na oddziałach rejonowych. Czyli ma zapewnić, że specjalizacja obecnie z chorób wewnętrznych, a także każdy moduł wewnętrzny, niezależnie od typu specjalizacji szczegółowej, ma się odbyć na oddziale wewnętrznym. Ten punkt dokładnie to definiuje. Tam jest zapis o konieczności posiadania przez taką jednostkę kontraktu na choroby wewnętrzne. Tam także jest zapis, który dokładnie mówi, że liczba procedur rozliczana w tej jednostce, jako procedury internistyczne, musi wynosić minimum 20%. Tam jest mowa, że każda jednostka szkoląca w chorobach wewnętrznych musi posiadać albo ostrą całodobową izbę przyjęć, albo Szpitalny Oddział Ratunkowy (SOR). I tam jest w końcu zapis o tym, że taki oddział musi mieć wykaz łóżek internistycznych w rejestrze wojewody. Miało to zapewnić to, o czym często Pan Profesor publicznie mówi, że nie wyobraża sobie dalej sytuacji, że ktoś robi specjalizację z kardiologii, wchodzi do pracowni hemodynamicznej – najpierw przez 2 lata to jest moduł podstawowy, a później przez 3 lata moduł internistyczny. Otóż nie! Teraz każdy kolega, który będzie chciał zostać od razu specjalistą wąskiej dziedziny, na dwa lata pójdzie na prawdziwą internę. Nie ma innej możliwości, żeby to obejść. Ale jak widać, nic już nie zrobimy. Wszystkie specjalizacje zostały zatwierdzone. Pozostaje nam tylko ocenić to w praktyce. Chociaż w każdej chwili możemy przystąpić z nowym projektem zmian (w ramach własnej inicjatywy) jako Zespół, w składzie którego jest również dr Gajewski, bo w ustawie o zawodzie lekarza jest mowa, że „program specjalizacji jest przygotowywany minimum raz na 5 lat”. Niemniej na razie mamy taki projekt. Następnie Pan Profesor opowiedział krótko o stażu na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym. Nadmienił, że zapis o konieczności odbycia trzymiesięcznego stażu na SOR jest jego autorskim pomysłem i dotyczy nie tylko interny, ale także wszystkich specjalności, bo nie wyobraża sobie, żeby jakikolwiek specjalista nie posiadał umiejętności z medycyny ostrej – ratunkowej. Dodał, że podczas ostatniego spotkania konsultantów krajowych wspólnie z przedstawicielami Ministerstwa Zdrowia (MZ) wyjaśnili pewną wątpliwość, która też się pojawiła publicznie, że te dyżury w ramach SOR-u będą tylko łataniem dziur na oddziałach ratunkowych. Nie, absolutnie nie. Taka była intencja i nie taka jest interpretacja. To są dyżury normalne, towarzyszące jak wszystkie inne dyżury w ramach staży specjalistycznych. Na tym zakończył omawianie tego punktu spotkania, jeśli chodzi o te najbardziej budzące wątpliwości aspekty modułu podstawowego, jak również wspólnego dla wszystkich specjalizacji „internopochodnych”. Wyraził zadowolenie, że te nasze rozwiązania zostały wcielone przez pozostałe dwie specjalizacje podstawowe, czyli z chirurgii ogólnej i pediatrii, których programy są wzorowane na naszych rozwiązaniach i propozycjach, posiadają wszystkie te same elementy, włącznie z tym ustawowym. Po czym wywiązała się dyskusja, w której uczestniczyli:
– Pani prof. Undas zapytała o egzamin.
– Pan prof. Różański: „Kwestia egzaminu jest w dalszym ciągu niejasna. Minister Bromber na ostatnim spotkaniu z konsultantami przyznał się im publicznie, że dokonuje pewnego „dealu” ze środowiskiem, ale z drugiej strony – jesli nie ma argumentów – nie widzi pola do dyskusji. Na szczęście jednak upadł pomysł 70% puli jawnej podczas Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego (PES), za co w ramach „dealu” jest zwolnienie z egzaminu, jeśli uzyska się ocenę minimum 4.0 – Dr n. med. Maciej Hamankiewicz: „Bardzo istotne są później szczegóły realizacji. Otóż, żeby móc to realizować, poszczególne jednostki muszą wystąpić o akredytację. W tej chwili zaczęły się przygotowania do tego i widzę pierwsze trudności, które na dzień dzisiejszy wydają się nie do pokonania. Mianowicie prośba, abyśmy liczbę procedur oparli na zapisach w systemie elektronicznym, co jest niemożliwe do wykonania (…). Według Doktora, dopóki nie rozwiążemy problemu informatycznego, powinniśmy się oprzeć po prostu na zeznaniach.”
– Prof. Różański poparł Pana Doktora i powiedział że: „wspomniany załącznik 10. do wniosku, to nic innego jak zeznanie, które w sposób automatyczny ma być zgodne z prawdą. Tylko od razu zaznaczam, że już w tym roku odbyły się dwie kontrole ministerialne zlecone przez MZ w jednym z województw, prowadzone przez konsultantów wojewódzkich z kardiologii, z chorób wewnętrznych oraz przez wydziały wojewódzkie zdrowia, które sprawdzały rzetelność danych. Obydwie komisje zakwestionowały zeznania jednostek i zwróciły się o wyjaśnienia. Czyli mniemamy, że obie jednostki podały nieprawdę we wniosku akredytacyjnym. Nie wiem, jak ministerstwo dalej postąpi z nimi, czy cofnie im akredytację, czy nie. Cofnięcie akredytacji byłoby przede wszystkim ze szkodą dla osób szkolących się. Nie powinno się karać młodych kolegów za to, że ktoś za starszych skłamał. I jeszcze raz podkreślę, że te nasze ograniczenia, i te choćby zmiany w załączniku 10. właśnie są po to, aby sprawa była jasna i przejrzysta, żeby można było to łatwo sprawdzić. Generalnie nie ma idealnego wyjścia i rozwiązania. Zmierzamy do tego, żeby można było to szybko zweryfikować”. Natomiast, co do procedur związanych z samą specjalizacją, to „w pierwszej wersji naszego programu był zapis, że o zaliczeniu konkretnej procedury decyduje opiekun specjalizacji. A więc nieważne, czy specjalizujący badał piersi u 10 kobiet, czy 30. Nie musi tego wyjaśniać. To opiekun specjalizacji opiniuje, czy ten lekarz umie to robić. I to jest moim zdaniem uczciwe”. (…)
– W dalszej części dyskusji głos zabrał ponownie Prof. Różański: „Nowy program specjalizacji, to kompromis między tym, co możemy zrobić, a tym, jakie są ramy formalnoprawne. Dla mnie, jak i pewnie dla Państwa, ideałem jest powrót do pełnej specjalizacji z chorób wewnętrznych i dopiero wtedy wykonywanie podspecjalizacji. I co jest zaskakujące, kiedy rozmawiam z konsultantami z innych dziedzin czy z profesorami tych wąskich dziedzin, każdy mówi, że nie można być dobrym kardiologiem, nefrologiem, endokrynologiem czy reumatologiem, nie będąc specjalistą z chorób wewnętrznych. Ale kiedy przychodzi do erkantylnych interesów poszczególnych grup zawodowych, to bronią tego uparcie.
– Prezes: „Ja proponuję, żebyśmy już o hipokryzji nie mówili i o tym, co to jest JGP i dlaczego tak to wygląda. Czy jeszcze ktoś z Państwa chciałby o coś Pana Profesora zapytać lub jakiś wniosek zgłosić? Myślę, że temat: 7. Ocena sytuacji oddziałów chorób wewnętrznych z perspektywy konsultanta krajowego w dziedzinie chorób wewnętrznych został już omówiony, więc ten punkt naszego posiedzenia możemy uznać za zamknięty”.
W tym momencie wywiązała się dyskusja. Głos zabrali: – dr Lech Kucharski: „Mam pewne zastrzeżenia, co do działalności naszego Towarzystwa. Bowiem dzisiejsze posiedzenie Zarządu w dużej części było poświęcone osiągnięciom, które są raczej jednostkowe. Chciałem zauważyć, że nie zajmujemy się w ogóle sprawami dotyczącymi programu specjalizacji czy też akredytacji – miejsca odbywania specjalizacji z interny. Nie mówimy o sytuacji finansowej oddziałów wewnętrznych, ale mówimy o dokonaniach międzynarodowych, które są, i to dobrze, ale nie dziwmy się, że np. dzisiaj i wczoraj na 17 osób zdających egzamin specjalizacyjny, przy którym byłem w komisji, tylko dwie osoby, w tym jedna z mojego oddziału, powiedziały, że są członkami Towarzystwa Internistów Polskich. My upadamy, my żyjemy w świecie międzynarodowym, natomiast w świecie polskim nie żyjemy.
Jedną z podstawowych rzeczy jest finansowanie naszych oddziałów. Ostatnio otrzymałem od Pani Dyrektor zestawienie mojego oddziału z dwóch miesięcy. Mamy stratę ponad blisko 400 tys. złotych. Na 55 procedur 12 jest dochodowych, reszta przynosi straty. To jak mamy poprowadzić w takiej sytuacji Towarzystwo Internistów Polskich, kiedy oddziały chorób wewnętrznych upadają? Ponadto nie zajmujemy się tym, że w podstawowej opiece zdrowotnej specjalista z chorób wewnętrznych, podobnie jak pediatra, musi do końca 2024 roku odbyć kurs z medycyny rodzinnej, żeby był lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej. Dlaczego nie protestujemy przeciwko temu?”
– Prof. Różański: „Protestujemy cały czas.”
– Dr Kucharski: „Ale nieskutecznie, a TIP w ogóle nie protestuje. Okręgowa Izba Lekarska w Krakowie podjęła podczas swojego ostatniego Zjazdu uchwałę apelującą, skierowaną do Naczelnej Rady Lekarskiej, aby się tym problemem zajęła. Dlaczego lekarz, który ma specjalizację z chorób wewnętrznych, z kardiologii, jeździ na kurs płatny do Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, gdzie lekarz, który niedawno skończył rezydenturę, mówi mu, jak ma się komunikować z pacjentem? Uczy go tego! Nie mówiąc o merytorycznych zajęciach, więc to są problemy, którymi powinniśmy się zająć. I przykro mi, że w dzisiejszym programie posiedzenia dwa najważniejsze punkty są na końcu. Mówimy o wielu różnych ciekawych rzeczach, ale to, co decyduje o istnieniu oddziału chorób wewnętrznych, spychane jest na margines, na koniec spotkania, kiedy brakuje już czasu na omówienie naprawdę istotnych kwestii, dotykających prawdziwych problemów, przed którymi stoi interna. Dziękuję za możliwość zabrania głosu”.
– Prezes: „Ja od 30 lat nie zajmuję się niczym innym, jak tylko protestami i zapewniam Pana Doktora, że Pan również może protestować. Pan również może zgłaszać wnioski o uzupełnienie programu posiedzenia Zarządu Głównego. Od 30 lat spieram się z wojewodą, z ministrem, z Narodowym Funduszem Zdrowia. Robię to tak, jak umiem. Niestety nasze protesty nie mają kompletnie żadnego odzewu. Nie wiem, czego Pan oczekuje od Towarzystwa Internistów Polskich, że wygra z Narodowym Funduszem Zdrowia?, że wygra z Grupami JGP?, że wygra z finansowaniem interny? Mimo że protestuję i ciągle staram się to robić, to nie obecnie nie widzę takiej możliwości – wygrania walki o poprawę sytuacji interny”. – Prof. Różański: „TIP jest towarzystwem naukowym i niekoniecznie powinno się zajmować tymi problemami, o których Pan dr Kucharski mówi. To przede wszystkim konsultant krajowy jest odpowiedzialny za kwestie związane ze specjalizacją, akredytacją itd. Niemniej warto, aby była współpraca między nami, tj. TIP a konsultantem, bo na pewno jest ona potrzebna. Chcę Państwu powiedzieć o czymś, co nie jest powszechnie znane w naszym środowisku, mianowicie jakiś czas temu założyliśmy wspólnie z Panem Prezesem coś, co jest niemodnie nazywane grupą lobbingową, w skład której wchodzą także konsultant wojewódzki z chorób wewnętrznych z województwa mazowieckiego, dr n. med. Marek Stopiński i przewodniczący Zarządu Oddziału Warszawskiego TIP, Pan prof. Krzysztof Mucha. Wydeptujemy wspólnie ścieżki w Ministerstwie, w Narodowym Funduszu Zdrowia. Odbyliśmy mnóstwo wspólnych spotkań i czuję się osobiście obrażony, kiedy minister na pytanie Pana profesora Duławy odpowiada: „nie widzę przestrzeni do dyskusji”.
– Prezes: „Czy jest ktoś na tej sali, kto uczynił więcej awantur w MZ ode mnie, aby podnieść pozycję interny? Myślę, że tylko prof. Jacek Imiela. Niestety awantury te nie przyniosły spodziewanego i wyczekiwanego rezultatu”.
– Dr Gajewski: „Jeśli mogę dorzucić od siebie dwa słowa. Pracuję w TIP już tyle lat, obserwowałem, podejmowałem już tyle aktywności. Zresztą, jak skończyłem tę część naukową naszego spotkania, to powiedziałem dokładnie to, co dr Kucharski, że mamy sukcesy na tym obszarze, ale problem jest i leży on gdzie indziej. Lechu, jesteś przecież członkiem Zarządu Głównego. W minionej kadencji, kiedy Prezesem był prof. Jacek Imiela, przez ostatnie lata podejmowanych było wiele aktywności – broniących INTERNĘ. Ja skupiałem się bardziej na tej części edukacyjnej, bo nie prowadzę oddziału, w związku z tym, nie uczestniczyłem w tych awanturach, których nie sposób nawet zliczyć – ile razy prof. Imiela był w MZ i z iloma kolejnymi ministrami rozmawiał. Walczyliśmy o program specjalizacji, a także o egzamin międzymodułowy, który jest w moim przekonaniu jedynym sposobem zagwarantowania odpowiedniego wykształcenia lekarza internisty. Zmuszenie lekarzy, którzy później pójdą w kierunku węższej specjalności, by przynajmniej przez dwa lata funkcjonowali na oddziale ogólnointernistycznym, to jest dobry ruch. Ale tak naprawdę dopiero weryfikacja efektów tego obecnie dwuletniego pobytu da nam rozeznanie, czy ci młodzi ludzie rzeczywiście czegoś się tam nauczyli, czy też nie. I tutaj wszystko można obchodzić, tak jak dyskutowaliśmy. Dokończę jeszcze tylko ten wątek, bo konstatacja jest smutna. I tu się z Tobą, Lechu, absolutnie zgadzam. Nie jest dobrze. I tak młodzi lekarze będą lgnęli do Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, bo PTK zapewni im wszystko, co trzeba, ponieważ oni niestety w lobbowaniu są znacznie skuteczniejsi od nas. Myśmy próbowali znaleźć dotarcie do jednego, drugiego, trzeciego ministra. Przez te wszystkie lata umawialiśmy się niezliczoną ilość razy na spotkania. I niestety okazało się, że polegliśmy, więc trzeba się do tej porażki przyznać. Nigdy nie mieliśmy na tyle dobrego „ucha” u danego ministra, bo to się wszystko sprowadza tak naprawdę do personalnej jakiejś tam relacji i albo się ma tę personalną relację i przekona się w cztery oczy ministra do konkretnego rozwiązania…”.
– Prof. Różański: „Usiłujemy właśnie nawiązać takie osobiste relacje. Mamy na miejscu Pana dr. Marka Stopińskiego, to jest jego zasługa, że w ogóle dochodzi do tych rozmów. Cały czas prowadzimy dyskusję na temat płatności za poszczególne procedury chorobowe. Mamy już nawet życzliwość Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, który widzi konieczność zmian w tym
kierunku i prowadzimy z nim rozmowy. Zdajecie sobie Państwo jednak sprawę, że każda taka decyzja, to nie tylko decyzja merytoryczna, ale i polityczna. Ja usłyszałem osobiście, podczas jednej z takich rozmów, że nie teraz, bo mamy wybory, a później będzie po wyborach, czyli znowu to nie będzie odpowiedni moment na rozmowę. No ale nie możemy powiedzieć, że nie chodzimy, nie rozmawiamy, nie spotykamy się…
– Dr Gajewski: „Musimy być jednak realistami i powiedzieć sobie jasno, że niestety ponieśliśmy porażkę, mimo licznych spotkań, rozmów, które przeprowadziliśmy na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Nie udało się. Próbowaliśmy. Prof. Imiela próbował. Wiele osób z ZG próbowało. Nie udało się nam. Czy jesteśmy na z góry straconej pozycji? Trudno powiedzieć, ale jak zestawimy nasze moce lobbingowe z mocą np. środowiska diabetologów, to przegrywamy. Robią oni na dokładkę skuteczny PR społeczny, dzięki któremu pacjent pójdzie raczej do diabetologa niż do internisty. Ponadto firmy farmaceutyczne zdecydowanie bardziej działają na korzyść innych specjalizacji niż interna. W związku z tym musimy niestety się przyznać do tego, że jesteśmy na zdecydowanie gorszej pozycji aniżeli nasi koledzy o węższej specjalności, ponieważ ich siła lobbowania, ich oddziaływanie społeczne jest kilkakrotnie większe niż nasze. Czy widzieliście jakąkolwiek promocję w mediach publicznych, że interna jest ważna? Ja sobie nie przypominam.
Ale o tym, że diabetologia, kardiologia, geriatria itd. są ważne, słyszymy bez przerwy. Dlaczego to słyszymy? A to dlatego, że tam płyną główne pieniądze. Dlaczego mamy mało pieniędzy, a PTK ma gigantyczne? Bo przemysł „ładuje” tam pieniądze. Nie pójdzie do internisty, więc my tak naprawdę musimy walczyć ze wszystkimi przeciwnościami, wszystkimi wąskimi specjalnościami plus POZ. Owszem, jest pełna zgoda, to jest nasza porażka, ale czy mamy na nią receptę?”
– Dr Kucharski: „Ja wywołuję temat po to, żebyśmy się nad tym kolejny raz pochylili i zastanowili, korzystając z obecności prof. Różańskiego, z którym drugi raz mamy się przyjemność widzieć. Innych spotkań, takich roboczych, jednak nie było. Zwracam uwagę na to, że oprócz tej działalności akademickiej, powinniśmy być także ukierunkowani na pracę normalnych oddziałów chorób wewnętrznych, niemających żadnych podspecjalizacji ani ambicji akademickich. I na to chciałem zwrócić uwagę”.
– Prof. Różański: „Dzisiaj mówiłem, że w Szczecinie, mieście metropolitalnym, które liczy 380 tys. mieszkańców, nie ma szpitala miejskiego, nie ma żadnego oddziału wewnętrznego. Każdy oddział jest sprofilowany lub mający w nazwie wąską specjalizację plus choroby wewnętrzne”.
– Dr Kucharski: „Pani dr Leśniak w swoim wystąpieniu przedstawiła wręcz rewelacyjny pomysł, że wreszcie ktoś pokazuje, iż internistę można zaprosić do zespołu interdyscyplinarnego, który będzie omawiać różne problemy pacjenta, nawet kardiologicznego. I właśnie to jest fajne. Oby się udało przeprowadzić to działanie i pokazać, że internista w tym systemie multidyscyplinarnym jest bardzo ważnym elementem”.
– Prof. Różański: „Cały czas to pokazuję i robię to publicznie. Pewnie nie raz spotkaliście się Państwo z tym, jaki hejt mnie dosięga z różnych środowisk za moje niepopularne pomysły.
Łącznie z tym, że przedstawiłem własny, autorski program reformy POZ, który do dzisiaj wisi na stronie MZ. Niestety odbiera kompetencje lekarzom rodzinnym, a daje nam, co bardzo się nie podoba”.
– Prezes: „Nie chciałbym zamykać w tej chwili tej dyskusji, dlatego że mi ona nie odpowiada. Jedno mi nie odpowiadało, Panie Doktorze (Kucharski), gdy Pan powiedział, żeby jeszcze raz coś zrobić, wrócić do kwestii programu specjalizacji, finansowania oddziałów internistycznych. Nie! Nie jeszcze raz. My cały czas to robimy! Nigdy nie przestaliśmy. Nie trzeba mnie osobiście ani konsultanta krajowego, ani nikogo z nas, tak sądzę, dopingować do tego, żeby jeszcze bardziej się awanturować, ale niestety jesteśmy bezradni. Chciałbym jednak Państwa – uczestniczących w tym posiedzeniu – zapewnić, że ochoty i siły do takiej czynnej walki nam nie brakuje”.
Po czym podziękował wszystkim osobom biorącym udział w tej owocnej oraz żywej dyskusji i poprosił Pana prof. Eugeniusza J. Kucharza o przedstawienie ostatniego punktu spotkania:
8. Wniosek o rozpoczęcie procedury nadania tytułu członka honorowego Pani dr Adri Kok z RPA
Pan Profesor Kucharz zwrócił się do Prezesa i wszystkich członków ZG TIP z wnioskiem o rozpoczęcie procedury nadania tytułu członka honorowego Pani dr Adri Kok. Przedstawiając życiorys Pani Doktor, zwrócił uwagę na trzy aspekty Jej bogatej biografii:
1. Jest obywatelem Republiki Południowej Afryki, lekarzem internistą. Zajmuje się także medycyną rodzinną i medycyną stanów nagłych. Od wielu lat pełni liczne funkcje w swoim kraju. Ciekawostką jest to, że zrobiła także licencjat z teologii i w związku z tym kieruje od 2002 roku bardzo znaczącym komitetem etycznym.
2. Pracuje na rzecz International Society of Internal Medicine (ISIM), organizacji zrzeszającej 71–72 światowe Towarzystwa Naukowe. Jest taki niepisany podział, że poza Europą jest ISIM, a w Europie – EFIM. W 2018 roku dr Kok była przewodniczącą i organizatorem Zjazdu ISIM w Kapsztadzie, w którym uczestniczyli m.in. Pan prof. Duława, Pan prof. Kucharz i Pani dr n. med. Anna Kotulska-Kucharz. Zjazd był bardzo dobrze zorganizowany. Dr Kok została też prezydentem tej organizacji i przypadło jej dużo dłużej kierować ISIM, niż to przewiduje normalna dwuletnia kadencja, ponieważ Zjazd w 2020 roku w Meksyku odwołano ze względu na pandemię, natomiast Zjazd w 2022 roku miał się odbyć w Moskwie, lecz z oczywistych względów też został odwołany. Udało się Jej doprowadzić do zorganizowania takiego „ratunkowego” powrotu Kongresu w roku nieparzystym – 2023, który miał miejsce na Dominikanie w Punta Cana w dniach 5–9 lutego. Był to Kongres w dużym stopniu zdominowany przez wykładowców z American College of Physicians (ACP) oraz z obu Ameryk. Jedynym wykładowcą z Europy był Pan prof. Kucharz. Dr Kok jest osobą, która bardzo dużo zrobiła dla promocji medycyny wewnętrznej w krajach małych, biedniejszych (tzw. trzeciego świata).
3. Związki z Polską – Pani Doktor jest osobą, która nie tylko deklaratywnie, ale czynnie współdziała z organizatorami MIRCIM. Uczestniczyła w kursie dwukrotnie. Podczas Zjazdów ISIM sama wyświetla informacje o nim, a także organizuje finansowanie przez światowe towarzystwa udział w tym szkoleniu młodych internistów z krajów, które nie mogą same zapłacić.
Współdziała w zdobywaniu, pozyskiwaniu promotorów. Według Pana prof. Kucharza Jej postawa wobec Polski to jest coś więcej niż tylko to, co wynika z obowiązku, jest nam niezwykle życzliwa.
Dodał jeszcze, że walczy z dużymi problemami zdrowotnymi, ale mimo to przyjedzie do Polski w maju – na MIRCIM. Zdaniem Profesora jest to osoba, która zasługuje na przyznanie tytułu członka honorowego TIP. Prezes podziękował Panu Profesorowi za przedstawienie sylwetki Pani dr Adri Kok i zgłoszenie wniosku o rozpoczęcie procedury nadania Jej tytułu członka honorowego TIP. Następnie zwrócił się do członków ZG z prośbą o przegłosowanie uchwały rekomendującej Panią Doktor do nadania Jej tego tytułu. Przypomniał, że zgodnie z procedurą decyzję tę podejmują Delegaci ostatniego Walnego Zgromadzenia. Zaproponował następującą treść uchwały: „Zarząd Główny, przychylając się do wniosku Pana prof. Kucharza, kieruje sprawę do dalszego procedowania przez Delegatów Walnego Zgromadzenia 2022 roku” i poddał ją pod głosowanie, które zostało przeprowadzone w sposób jawny. Zarząd podjął tę uchwałę jednogłośnie.
Po przyjęciu uchwały głos zabrał ponownie Pan Prezes, który podziękował wszystkim zebranym za udział w posiedzeniu, a także za owocną dyskusję. Podsumowując spotkanie, powiedział, że Jego zdaniem, jeśli można coś zarzucić obecnym i poprzednim władzom TIP, to bez wątpienia brak skuteczności. Natomiast nie można zarzucić braku chęci i nieustannych działań podejmowanych w celu obrony INTERNY i wzmacniania jej pozycji. Po czym zamknął obrady.
| prof. dr hab. n. med. Jan Duława | dr hab. n. med. Zbigniew Heleniak | |
| Prezes ZG TIP | Sekretarz ZG TIP |